Przewiń do:

Wystawa sztuki

Czas ekspozycji: 10.06–11.07.2021 r.

Kurator: Anna Flaga


Był znakomitym rzeźbiarzem i malarzem, znajdując w sztuce wytchnienie i pełnię.

Na wystawie prezentujemy prace Henryka Michalika z różnych dziedzin sztuk plastycznych, od rysunku, grafiki warsztatowej i projektowej, po malarstwo i rzeźbę, którą to mistrz najbardziej sobie upodobał. W rzeźbach stosuje różnorodny surowiec: z początku jest to węgiel kamienny – antracyt, grafit, potem drewno i kamień – piaskowiec, marmur. W malarstwie poszukiwał formy w naturze, malując w technice olejnej na płótnie i desce, w grafice posługiwał się najczęściej techniką drzeworytu i linorytu oraz monotypii. Wystawa jest retrospekcją prac artysty z różnych okresów twórczości.

 

Urodził się 21 maja 1950 roku w Rogoźnej, zmarł w wieku 54 lat 24 maja 2004.

Pierwsze umiejętności zdobył w Ognisku Plastycznym w Rydułtowach, będąc pracownikiem kopalni węgla kamiennego. Już w szkole podstawowej wykazywał zainteresowanie i duże zdolności rysunkowe i malarskie. W ognisku był pod opieką artystów plastyków, ucząc się rzeźby: u prof. Ludwika Konarzewskiego juniora, malarstwa u jego żony Joanny, a zajęcia z grafiki pobierał u Alojzego Śliwki. Szkołę ukończył w 1972 roku. W trakcie szkoły brał udział w konkursach ludowych i amatorskich, gdzie zdobywał pierwsze nagrody. W katalogu „Rzeźba w węglu” prof. Irena Bukowska-Floreńska (Bytom, 1974) tak pisze o Michaliku: „Na filarze Henryka Buchalika z Rogoźnej… Realizuje się tu szerszą myśl. Cięcia dłuta biegną śmiało, a elementy składowe są pełne ekspresji. Taki sposób przedstawienia wpłynął na urozmaicenie treści i kompozycji formy”*.

Na początku tematyka rzeźb Michalika w węglu i drewnie przeważnie obraca się głównie wokół życia codziennego i pracy górników, życia wsi śląskiej, starych zwyczajów i legend. Potem artysta wybiega dalej, sięga do portretu, motywów symbolicznych I religijnych. W swojej twórczości eksploruje temat aktu kobiecego i  poszukuje formy w kompozycjach abstrakcyjnych. Motywy do swoich rzeźb i obrazów czerpie z życia codziennego i przyrody. Uwiecznia łąki, pola, kwiaty, stare chałupy i rodzinne miasto Żory. Wykonuje liczne portrety osób mu szczególnie bliskich, najczęściej techniką pasteli, które w formie i klimacie wykazują podobieństwo do pasteli Stanisława Wyspiańskiego. Był także świetnym rysownikiem i grafikiem.

Ciekawym wątkiem w twórczości są rzeźby ze szkła, które nadtapiał i formował przy kominku, nadając im zróżnicowane abstrakcyjne formy. W końcowym efekcie tracą one swoją szklistość i przezroczystość, po przetworzeniu zmieniając swoją materię na matową jakby wykonaną na przykład z gipsu. Michalik wykorzystywał w swojej pracy tworzywa dostępne wokół.

W Żorach znany jest jako twórca statuetki Phoenix Sariensis – prestiżowej nagrody prezydenta Żor za wybitne zasługi dla miasta, jak pisze Gabriela Steuer w wywiadzie z żoną artysty: przez to do dzisiejszego dnia jest „żyjącym dziełem".

Prace Henryka Michalika rozsiane są po całej okolicy, jak wspomina Mari Michalik, być może w każdym domu w Rogoźnej jest jakaś praca artysty, gdyż był on niezwykle płodnym twórcą – wystarczył kawałek drewna czy kartki, aby wyczarować „coś” na poczekaniu. Żona, opiekując się spuścizną po mężu, do dzisiejszego dnia prowadzi galerię, w której można zobaczyć jego prace, tam też organizowane są okolicznościowe warsztaty dla dzieci i dorosłych.

Henryk Michalik brał udział w licznych konkursach sztuki nieprofesjonalnej i zdobywał wiele nagród m.in. w konkursach rzeźbiarskich: Ludowa i amatorska rzeźba w węglu III nagroda, Zabrze 1968, III nagroda, Bytom 1974.

Był uczestnikiem wielu plenerów np. w Supraślu, w Maćkowej Rudzie oraz targach sztuki ludowej w Krakowie i Płocku.

Prace pana Henryka znajdują się w wielu muzeach m.in. w Zabrzu, Bielsku-Białej, Białymstoku, w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, w Rybniku, w Wodzisławiu Śląskim i w prywatnych kolekcjach w Niemczech, Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych.

 

Źródło:

M. Pokropek, Jarmark Płocki, cz. III Katalog twórców ludowych biorących po raz pierwszy udział w kiermaszu sztuki ludowej w Płocku w roku 1975, Płock 1976, s. 72.

Gabriela Steuer, 0 znamienitym artyście i nie tylko, tekst niepublikowany

Leksykon Żorski, red. dr Lucjan Buchalik, Tomasz Górecki, 2010, Żory

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.