Poduszki – MŻo/A/3998–4000
Pochodzenie: Maurowie, (Sahara Zachodnia, Maroko)
Nazwa lokalna: lussaada (j. hassaniyya)
Datowanie: połowa XX w.
Wymiary:
MŻo/A/3998: dł. (bez frędzli) 87,0 cm, szer. 35,5 cm, gł. 4,0 cm
MŻo/A/3999: dł. (bez frędzli) 62,5 cm, szer. 27,5 cm, gł. 6,3 cm
MŻo/A/4000: dł. 50 cm, szer. 22,5 cm, gł. 3,5 cm
Wykonanie: skóra
Techniki: skórnicze
Pozyskał: Adam Rybiński, sklepik, Sidi Ifni (Maroko), 2000 r.
Opis:
Skórników wyprawiających skóry, wykonujących z nich niespotykanej urody przedmioty nazywa się mistrzami skóry, na zachodzie powiedzielibyśmy artyści skóry. Wyprawić skórę, to nic wielkiego, ale zrobić z niej dzieło sztuki, to już jest artyzm najwyższej próby. Delikatne w dotyku, pokryte siatką oryginalnych ornamentów stanowią wyjątkowe ozdoby wymykające się jakiejkolwiek klasyfikacji, chociaż odpowiadają metodzie pracy i rzemiosłu, którego można się nauczyć – Maurowie rozpoznają w nich szczególny styl tassoufra. Te dekoracje wydają się powstawać same z siebie, na końcu pędzla lub pióra, odsłaniają, cechy charakteru rzemieślnika.
Poduszki zwane loussaida lub courmiyés są wydłużone tak, by – siedząc na niej – jednocześnie móc się na niej podeprzeć łokciem. Tworzą rodzaj podłokietników – mmm charakterystycznych dla rzemiosła Boutilimit. Należą do dwóch kategorii: jedna przypomina zdobieniem i techniką ornamentykę tassoufra, druga różni się od niej tym, że motywy pojawiają się jakby naniesione na biały podkład wytłoczony żelazkiem.
Motyw centralny zdobienia na obu poduszkach to krzyż i duża gwiazda flankowana na końcach wypełniającym ornamentem. Brzegi ozdobione zostały frędzlami i szerokimi wstęgami skór {Gabus 1958:70-71, 81].
Bibliografia:
Gabus Jean, 1958, Au Sahara. Arts et symboles, Neuchâtel: A la Baconnière.
Opracował: Lucjan Buchalik
Zakup dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w ramach programu własnego Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów Rozbudowa zbiorów muzealnych.