Wystawa prezentuje w pigułce 15 lat wystaw pozaeuropejskich. Zapraszamy do zwiedzenia wystawy czasowej poświęconej w w skrócie 15 lat działalności wystawienniczej Działu Kultur Pozaeuropejskiego. Znajduje się ona w holu muzeum obok sali konferencyjnej.

Krótko o wystawach.

BYŁA SOBIE WYSTAWA. 15 LAT HISTORII POZAEUROPEJSKICH WYSTAW CZASOWYCH

Muzeum Miejskie w Żorach prowadzi działalność wystawienniczą, bazując na zbiorach własnych i wypożyczeniach. Eksponaty muzealne są prezentowane w ramach wystaw stałych i czasowych, a także objazdowych prezentowanych w innych ośrodkach muzealnych w kraju.
Wystawy muzealne są najczęściej związane z realizowanymi projektami edukacyjnymi.

WYSTAWY STAŁE
Do roku 2015 muzeum oddało do dyspozycji zwiedzających trzy wystawy stałe: „W afrykańskich wioskach”, „Historia miasta” oraz „W śląskiej izbie”.

WYSTAWY CZASOWE

Do roku 2015 muzeum zorganizowało 113 wystaw czasowych, które obejrzało ponad 29 tys. zwiedzających.

WYSTAWY OBJAZDOWE

Do roku 2015 muzeum zorganizowało 68 wystaw w innych ośrodkach muzealnych, które obejrzało ponad 67,5 tys. zwiedzających.

2001

Przekorny tytuł wystawy w pełni oddawał charakter całej ekspozycji fotograficznej. Opowieść o Rapa Nui i jej tajemnicach byłaby suchą informacją, gdyby nie świetne zdjęcia Ireneusza Sadkowskiego.

Wystawa była podróżniczym zapisem wyprawy Krzysztofa Karaśkiewicza na tereny Papui-Nowej Gwinei. Kolekcja zdjęć prezentowała tę jedną z najmniej dostępnych dla świata białych części globu z całym bagażem zaskakujących sytuacji, osób i miejsc. Uzupełnieniem kolekcji zdjęć były obiekty ze zbiorów własnych autora oraz wypożyczone z Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie.

2002

Wystawa prezentowała tradycyjne drzeworyty japońskie, wypożyczone z Muzeum Okręgowego w Toruniu, w zestawieniu ze współczesną grafiką Kraju Kwitnącej Wiśni ze zbiorów Miejskiej Galerii „Chimera” w Łodzi. Zestawienie tak różnych technik graficznych służyło pokazaniu pewnej wspólnoty myślenia oraz sposobu obrazowania właściwego temu kręgowi kulturowemu. Wernisażowi towarzyszył pokaz kaligrafii w wykonaniu Toshikazu Hashimoto.

Wystawa prezentowała w sposób poglądowy historię azjatyckich teatrów lalek, z ich charakterystycznymi bohaterami, elementami scenografii, kostiumami oraz rekwizytami wykorzystywanymi w trakcie przedstawienia. Była próbą przedstawienia teatru, który często jest połączeniem dramatu tańca i muzyki, aby zaś umożliwić w pełni zrozumienie jego istoty, pokazywała cztery jego zasadnicze elementy: wajang (teatr cieni), oznaczający także sam teatr, gamelan (czyli orkiestrę), a także typy bohaterów i interpretację.
Wystawa została zorganizowana przez Eleonorę Tenerowicz i Jacka Kukuczkę, pochodziła ze zbiorów Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli w Krakowie.

2003

Wystawa prezentowała tradycję i współczesność ludów stepowych zamieszkujących obszar dzisiejszej Mongolii. Składały się na nią zdjęcia polskich podróżników (Marcel Kwaśniak, Piotr Skupień, Malwina Świerczyńska-Skupień, Dawid Wacławczyk) oraz jurta z elementami XIX-wiecznego wyposażenia (ołtarzyk ofiarny, naczynia), instrumenty muzyczne oraz obrazy tangkha. Część fotograficzna prezentowała środowisko geograficzne, życie codzienne, religijne i społeczne oraz rozrywki dnia codziennego.

Wystawa była pierwszą z cyklu wystaw, które mają prezentować kobietę poprzez elementy i zachowania najbardziej dla niej charakterystyczne: stroje, biżuterię, przedmioty codziennego użytku, toaletę, sposoby zdobienia ciała oraz cały system zachowań kulturowych. Prezentowana wystawa „Kobieta Azji” ma charakter wędrówki poprzez najciekawsze z punktu widzenia Europy miejsca na mapie Azji: Japonię, Indie, Tybet, Afganistan oraz Palestynę. Prezentowane obiekty wypożyczono dzięki uprzejmości Muzeum Etnograficznego im. S. Udzieli w Krakowie oraz Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej „Manggha” z Krakowa. Obiekty uzupełniono opisami tradycyjnych technik pielęgnacji ciała, sposobami jego zdobienia oraz prezentacją ubierania i noszenia tak skomplikowanych strojów jak kimono czy sari.

Na wystawę składały się fotografie żorskiego podróżnika Pawła Kajzerka, którego fotograficzne peregrynacje objęły Turcję, Maroko, Algierię i Iran. Druga część wystawy powstała przy współpracy ze Stowarzyszeniem Kształtowania Kultury Islamu w Warszawie, które wypożyczyło kolekcję strojów z krajów muzułmańskich oraz plansze poglądowe związane z historią islamu.

2004

Wystawa była okazją do poznania tradycji i kultury łowiectwa, jak również przyjrzenia się sztuce preparowania zwierząt. Na wystawie można było dotknąć zebry, antylopy, wilka czy niedźwiedzia i jeszcze około 30 innych zwierząt. Ważnym elementem ekspozycji były dekoracje, gra świateł i efekty dźwiękowe. Wszystko to, w połączeniu ze zgromadzonymi eksponatami, tworzyło niewątpliwy klimat tajemniczości.

2005

Wystawa miała charakter edukacyjny i wiązała się bezpośrednio z realizowanym w muzeum projektem „Lapis philosophicum…”. Rozbudowana scenografia towarzyszyła obiektom wypożyczonym dzięki uprzejmości Biura Kulturalnego Ambasady Egiptu w Polsce. Zespoły rzeźb sakralnych, będące bardzo dobrej jakości kopiami eksponatów muzeum kairskiego, stanowiły tło zajęć związanych ze sztuką starożytnego Egiptu. Wystawie towarzyszyła prezentacja zdjęć z Egiptu autorstwa Lucjana Buchalika i Harry’ego Elsnera.

Wystawa o charakterze prezentacji podróżniczej – fotografia uzupełniona obiektami turystycznymi ze zbiorów Artura Nosiadka. Ekspozycja stanowi zapis wyprawy autora do najdalej oddalonego od Wodzisławia Śląskiego punktu na Ziemi.

2006

Wystawa o charakterze fotograficznym uzupełniona obiektami. Układ wystawy został opracowany na podstawie scenariusza „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza.
Ekspozycja została wypożyczona z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu.

I NADSZEDŁ CZAS WIELKICH PROJEKTÓW…

Do roku 2015 muzeum zrealizowało 15 projektów kulturoznawczo-edukacyjnych.
Nowatorstwo tych przedsięwzięć było wielokrotnie nagradzane. Wśród nagród można wymienić wyróżnienie „Sybilla”, nagrody i wyróżnienia marszałka województwa śląskiego oraz nagrody European Language Label.

2007

Wystawa o charakterze etnograficznym, przedstawiała tradycyjne targowisko indiańskie w Gwatemali. Stanowiła integralną część projektu kulturoznawczo-edukacyjnego „Gwatemala mnie powala”. Eksponaty wypożyczono z Muzeum Narodowego w Szczecinie. Na wystawie wykorzystano fotografie Adama Mazurka.

2008

Pod tytułem „Opowieści z dachu świata” kryła się wystawa sztuki tybetańskiej. Stanowiła ona część podróży kulturoznawczo-edukacyjnej po Tybecie w ramach projektu „Śladami jaka”.
Eksponaty wypożyczono z Muzeum Etnograficznego im. S. Udzieli w Krakowie.

2009

Wystawa o charakterze etnograficznym, towarzyszyła projektowi kulturoznawczo-edukacyjnemu „IntiInca”. Eksponaty wypożyczono z Muzeum Narodowego w Szczecinie.

2011

Wystawa „Migrujący świat” miała na celu rozwijanie wrażliwości na problemy współczesnego świata, w szczególności propagowanie tolerancji względem migrantów i przeciwdziałanie rasizmowi. Celem pośrednim było również propagowanie rzetelnej wiedzy o różnorodnych formach życia społecznego i światach wartości kulturowych.

I NASTAŁ CZAS WYSTAW OBJAZDOWYCH…

Niestety z powodu budowy nowego muzeum zbiory można było prezentować jedynie w ramach wystaw prezentowanych w innych ośrodkach muzealnych i kulturalnych w kraju.

2012

Współczesne, europejskie rozumienie znaczenia słowa „maska” odbiega od właściwych prób opisu świata maski afrykańskiej. Tak znaczna rozbieżność postrzegania zjawiska stała się źródłem inspiracji dla autorów wystawy. Zmierzyli się oni z próbą stworzenia właściwego opisu tej rzeczywistości za pomocą bardzo plastycznego środka, jakim niewątpliwie jest wystawa.

2013

Wystawa „Ludzie deszczu” pokazała wyjątkowe pod względem warunków życia miejsca – strefę pustyni kojarzonej z całkowitym brakiem wody oraz strefę Sahelu, gdzie kaprysy pogody często decyduje o życiu i śmierci jej mieszkańców. Wystawa prezentowała zarówno życie codzienne Tuaregów – ludzi pustyni, jak i Dogonów – ludzi skalnych wiosek.

2013–2015

KRÓTKA HISTORIA WYSTAWY „POLSKIE POZNAWANIE ŚWIATA”

2013
• Będziemy realizowali projekt „Polskie poznawanie świata”. Wreszcie udaje się wybrać projektanta! Scenariusz aranżacji przygotuje wrocławska pracownia Sowa-Szenk, której koncepcja „statkiem i pociągiem w świat” była strzałem w dziesiątkę.
2014
• Mamy gotowy scenariusz multimediów, podpisane umowy autorskie na opracowanie tekstów i wybór ikonografii pod poszczególne tematy. Szacuję, że z tego może powstać całkiem gruba książka – około 800 stron tekstów robi wrażenie!
• Wystawa w zawieszeniu. Organizator Muzeum Miejskiego, czyli Gmina Miejska Żory w osobie prezydenta, decyduje – przygotujcie się do kredytu bankowego. I to jest rewolucja w sposobie finansowania instytucji kultury.
2015
• Mamy źródło finansowania. Dostaliśmy kredyt. Ruszamy do dzieła, czyli witajcie przetargi! Dyrektor decyduje o rozdzieleniu wystaw i realizacji w pierwszej kolejności wystawy „Polskie poznawanie świata”. Dlaczego? Ponieważ już wiemy, że organizujemy IV Kongres Afrykanistów Polskich. A w tle będzie wystawa…
• Do realizacji multimediów wybieramy firmę CG2, która po analizie naszych rozlicznych wymagań podpowiada, że szkoda by było, aby takie bogactwo informacji zamknąć na sali wystawowej. Rewelacja! Projekt nabiera rumieńców, będziemy widoczni w świecie. Dodajemy elementy edukacyjne – szkoda tylko, że niewiele. Ważne, że ich propozycje graficzne bardzo nam odpowiadają – jest czysto i nowocześnie.
• Ruszają prace przy wystawie. Wolno, początkowo nawet bardzo wolno, ale taka już specyfika przetargów w Polsce. Z konsorcjum, na czele którego stoi firma Clue, współpracuje się bez problemu.
• Po drodze jeszcze uzgadniamy z projektantem zmiany w multimediach, ustalamy z wykonawcą szczegóły i mamy grudzień. Zabudowy stoją, multimedia zainstalowane, powoli instalujemy eksponaty. Wykończeniówka zabiera zawsze najwięcej czasu.
2016
• Rok 2016 rozpoczynamy myślą, czego jeszcze brakuje, co poprawić, co dodać, a co już mamy zapięte na ostatni guzik. Zaproszenia wysłane – otwarcie 29 stycznia. I jak tu się nie stresować? Oby wszystko zadziałało…

Podobne wpisy